เครื่องบรรจุภัณฑ์แบบพัฟฟ์พัฒนามาจากเครื่องทำความงามง่าย ๆ ซึ่งเดิมใช้ในอุตสาหกรรมพลาสติก แต่ในปัจจุบันได้ถูกนำไปใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมอาหารและอุตสาหกรรมอื่น ๆ ปัจจุบัน เครื่องอัดอาหารพัฟฟ์ส่วนใหญ่เป็นเครื่องอัดแบบเกลียว รวมถึงเครื่องอัดแบบเกลียวเดียวและแบบเกลียวคู่ตามโครงสร้าง อุปกรณ์การแปรรูปอาหารอัดประกอบด้วยเครื่องผสม, สายพานลำเลียงเย็น, เครื่องฉีดน้ำมัน, เครื่องปรุงรส, เครื่องบรรจุ, เครื่องบรรจุภัณฑ์ ฯลฯ
ผลการอัดขึ้นรูปเกิดจากการทำงานร่วมกันของการกำจัดน้ำออก, การตัดเฉือนเชิงกล และแรงดัน ซึ่งเสร็จสมบูรณ์ในกระบวนการที่ใช้เวลาสั้นภายใต้สภาพอุณหภูมิและแรงดันสูง เมื่อวัตถุดิบที่มีความชื้นในระดับหนึ่งถูกส่งไปข้างหน้าโดยป้อนเข้าไปในปลอกพร้อมกับสกรูหมุนช้า ๆ โดยการอัดผ่านการกลิ้งและความร้อน และดูดซับพลังงานความร้อนจากภายนอก รวมกับแรงที่เกิดจากการกวนวัตถุดิบอย่างแรงในสกรูระหว่างปลอก และผลการตัดเฉือน เช่น อุณหภูมิสูง, แรงดันสูง ทำให้วัตถุดิบในกระบวนการอัดขึ้นรูปกลายเป็นของเหลว โครงสร้างของไมเซลล์ที่แน่นในแป้งถูกทำลาย กล่าวคือ กระบวนการที่แป้งดิบเปลี่ยนเป็นแป้งสุก ซึ่งเรียกว่าการเจลาตินของแป้ง ในระหว่างกระบวนการนี้ ความชื้นในวัตถุดิบยังคงอยู่ในสถานะของเหลว
เมื่อวัตถุดิบที่เป็นของเหลวถูกส่งเข้าไปในแม่พิมพ์ก่อนเข้าสู่บริเวณอุณหภูมิสูง จะอยู่ในสภาพไหล และสุดท้ายถูกอัดออกจากรูปล่องและเมื่อถึงสภาพแรงดันบรรยากาศ วัตถุดิบจะถูกความร้อนจนถึงจุดเดือด จากนั้นผ่านการระเหยอย่างรวดเร็ว ไอน้ำจะพุ่งออกมาพร้อมกับการขยายตัวของปริมาณแป้ง และวัตถุดิบที่ระเบิดออกสร้างรูโพรงจำนวนมาก โครงสร้างของอาหารพัฟฟ์จึงเกิดขึ้น
